Koeien op de weg.

Vanmorgen ben ik even aan het werk geweest als adviseur van knullige camperaars in Honfleur. Vooral om er zelf van te profiteren natuurlijk. Er stond een hele rij camperaars voor de betaalautomaat en voor de slagboom. Bij een Zwitser ging de slagboom niet open omdat de betaling niet gelukt was en dat hadden ze niet gezien. Een Fransman probeerde te betalen met een inrijkaart van een andere camperplek waar ik hem fijntjes op wees. Sommige mensen kwamen al spontaan bij mij informeren hoe en wat. Ze dachten kennelijk dat ik de dienstdoende praatpaal was. Niet dus want toen we eindelijk voor de slagboom stonden hield ik gauw onze uitrijkaart voor de lezer en stapte in de camper. Het is echt niet zo moeilijk allemaal als je maar goed leest wat er op je kaartje staat.

Lang geleden, voordat er navigatie was, gingen we altijd naar Bretagne via de grote stad Rouen. Van tevoren stippelden we op de wegenkaarten van de ANWB de route uit en noteerden de afslagen. Evengoed ging het vrijwel elk jaar mis in Rouen. In 1979 belande ik met de vouwwagen in een parkeergarage van een supermarkt. Dat was wel het dieptepunt. Tegenwoordig rijden we altijd over de Pont de Normandie of als we niet over tolwegen gaan nemen we de Pont de Tancarville. Vandaag wil Geert Jan weer eens door Rouen rijden en niet langs de kust. Ik vind het maar niks zo’n drukke stad. Uiteindelijk valt het reuze mee. De route is anders dan ik mij van vroeger herinner. We gaan dwars door de stad, over de Seine en door een tunnel. Nergens een file zoals vroeger en de navigatie doet het goed. Gelukkig maar.

De rit van vandaag is verder ook mooi. We zijn nog steeds in Normandië. Meestal schijnt de zon en we komen weer door mooie stadjes en dorpjes. Het landschap is heuvelachtig met stukken bos. We komen langs een paar kastelen waarvan er eentje wel heel mooi is.

Als we vlakbij Formerie zijn, ons doel voor vandaag, staat er een auto dwars op de weg. Als we remmen zien we dat er koeien de weg oversteken. We zien hier af en toe waarschuwingsborden met een koe erop, maar we hebben nog nooit echt koeien op de weg gezien. Nu is er geen bord te bekennen.

In Formerie gaan we naar een camperplek met ruimte voor zes campers. Er is nog een plek voor ons en we zetten de camper met de rug naar de wind en de ingang in de zon. We maken een wandeling door het plaatsje en gaan inkopen doen bij de Aldi. Daarna zet ik een stoel in de zon en ga lekker zitten lezen. Doordat we vrij korte stukken rijden komen we rond het middaguur op de camperplek aan. Zo heb je nog een hele middag en avond om van alles te doen. Dit bevalt ons wel.