Een mistig begin.

Na een paar gezellige kerstdagen, eentje met kinderen en kleinkinderen en eentje lekker rustig met z’n tweeën beginnen we vandaag aan onze grote winterreis.

Ons doel is deze keer de Algarve in Portugal. Ik ben benieuwd of we er echt gaan komen. Het zou niet de eerste keer zijn dat de plannen onderweg veranderen. Om vijf voor tien is alles ingepakt en afgesloten en vertrekken we uit Appingedam. Als we vanaf de N360 de N33 op willen rijden is de oprit afgesloten. Nergens iets over gelezen. We rijden door om via de Farmsumerweg de oprit te nemen, maar die is ook afgesloten. Blijft alleen nog de Woldweg over als toegangsweg naar de N33. Gelukkig kunnen we daar wel langs. De reis begint zo met een rondje Appingedam dus. Het is erg mistig vanmorgen en ook behoorlijk druk overal.

Al voor Zwolle komen we in de eerste langzaam rijdende file. Er volgen er daarna nog een drietal. Eentje tussen Apeldoorn en Arnhem komt door een aanrijding waarbij drie auto’s zijn betrokken. Ook bij Nijmegen is de oorzaak een auto waar iets mee is. Het weer is ook verradelijk. Af en toe schijnt de zon opeens en dan is de mist weer behoorlijk dicht. 

Na een rit van 330 kilometer komen we aan op de camperplek voor deze nacht. Het is dan bijna drie uur. Inmiddels is de mist weer helemaal terug. Op deze camperplek zijn we eerder geweest. Het is in Sint Odiliënberg in de provincie Limburg. Het aanmelden kan helemaal digitaal via een tablet. Het is nog even puzzelen hoe we stroom krijgen, maar uiteindelijk lukt dat ook. Toen we hier de vorige keer waren was het zomer en hebben we geen stroom genomen. Nu wordt er nachtvorst verwacht dus ons kacheltje moet wel branden.

Op deze mooie camperplek zijn douches en toiletten en deze ruimtes zijn heerlijk verwarmd. Na een korte wandeling kruipen we lekker in de warme camper. Krantje lezen, top 2000 luisteren, potje eten koken en vanavond natuurlijk naar De Slimste Mens kijken. Het kan allemaal in onze camper. We hebben ook op deze reis een plantje meegenomen. De buren kwamen ons weer een Amaryllisbol brengen voor kerst en die is mee. De vorige hebben we na twee jaar aan een Franse dame geschonken. Kijken hoe lang deze het volhoudt.

P.S.

Als we net op weg zijn krijg ik een aantal vreemde mailtjes. In de eerste word ik gefeliciteerd met mijn nieuwe baan bij Thuiszorg Groningen en daarna volgen er twee met instructies over het aanvragen en opsturen van een Verklaring Omtrent Gedrag. Ik ga even met ze bellen en deel mee dat ik helemaal blij ben met mijn status van pensionado en echt geen baan wil. Ze moeten er wel om lachen en gaan op zoek naar het goede mailadres. Weer een bijzonder begin van de reis.