Een daalders plekje.

Een nieuwe dag een nieuw begin zeggen we en op deze tweede dag in Duitsland beginnen we al vroeg. Om negen uur rijden we de camping af richting een pompstation, die is bij een heel groot winkelcentrum. Tot onze verbazing is er pal naast een heel groot gratis parkeerterrein voor campers. Het staat er nog vol met tientallen campers. Overnachten is hier dus waarschijnlijk toegestaan. Hadden we dat maar geweten gisteren. De volgende keer dus nog beter alle sites bij langs als we een overnachtingsplek zoeken. Nu gaan we naar een camping genaamd Heidehof Radenbeck vlak bij Lüneburg en we willen er voor twaalf uur zijn zodat de receptie in ieder geval nog open is. We nemen bewust de  binnenwegen om te genieten van de mooie omgeving.

Om kwart over elf zijn we bij de camping en de zeer vriendelijke eigenaresse geeft ons de, naar haar mening, mooiste plek van de camping. Als we de plek oprijden kunnen we het alleen maar met haar eens zijn. Het is de allerachterste plek van de camping en eigenlijk zijn het twee plekken. Het grenst aan een weiland waar herten lopen en is omringd door bloeiende seringen. Tussen de coniferen zit zelfs een hut waarin je je kunt verstoppen.

De plek kost vijfentwintig euro per overnachting inclusief alles. Het internet is geweldig en douchen is gratis. We betalen voor één nacht, maar ‘s middags besluiten we om twee dagen te blijven. Vanaf zaterdag is alles volgeboekt vanwege het Pinksterweekend. Het is weer een bijzonder mooie dag met temperaturen die oplopen tot zesentwintig graden. Er staat wel een stevige wind. Achteraf gezien heeft het bijna onze hele vakantie stevig gewaaid. Vaak windkracht vier zoals vandaag, maar soms ook windkracht vijf. Bij deze temperaturen is een beetje wind wel fijn. Vandaag zijn we de hele dag lekker lui bij de camper gebleven. Zonnen en lezen en genieten van het uitzicht. Ik maak nog een praatje met de herten, maar ze spreken geen Nederlands helaas.