Grote stenen en harde wind.

We hebben afscheid genomen van Saint-Lunaire en camping Longchamp en zijn zo’n honderdzestig kilometer verder Bretagne in gereden. We zijn nog steeds aan de Noordkust. Iets na twaalf uur rijden we een camperplek op van Camping-CAR Park in de plaats Perros-Guirec. In dit deel van Bretagne spreken de mensen echt Bretons en de plaatsnaamborden zijn in twee talen net als in Friesland. Als we aankomen is er nog plek genoeg, maar in de loop van de middag wordt het aardig vol. Deze camperplek ligt naast een camping en in een bosrijk gebied vlak aan de kust. Na het eten gaan we een stevige wandeling maken. Er zijn hier diverse wandelroutes. Ook de bekende die langs de hele kust loopt. Het is hier overal verboden te roken.

We nemen de route die meer mensen nemen en gaan er vanuit dat het goed komt. De wandeling gaat door een oud bos en is erg mooi. Dit hele gebied is beschermd natuurgebied.

Het duurt niet lang of we zien de eerste grote steen en die moet natuurlijk op de foto.

Daarna komen er nog veel meer stenen en ook nog grotere. Ik ben dol op stenen, maar deze moet ik laten liggen. Ze zijn niet te tillen. Op de foto met de stenen kan natuurlijk wel. 

We horen vanaf de camperplek de zee al en dat geluid wordt steeds harder. Het duurt niet lang of we zien de zee ook. De golven beuken op de rotsen. Uit de beschutting van het bos merken we pas echt hoe vreselijk hard het waait. De bril waait me bijna van het hoofd en mijn haar waait voor mijn ogen. Het is ook behoorlijk koud zo pal aan zee en nadat we wat foto’s hebben gemaakt van het prachtige uitzicht zoeken we gauw de beschutting weer op. 

Dit gebied is heel populair en er lopen veel mensen op dit pad. In de zomermaanden zijn de stranden in dit gebied ook een enorme trekpleister. Vandaag is het bepaald geen strandweer met die harde wind. We wandelen verder en zien in de verte de camping weer liggen. We komen dus weer uit bij de camperplek gelukkig. Ik zie aan de overkant van de weg een winkel waar ze streekproducten verkopen en daar wil ik graag even kijken. Geert Jan loopt door naar de camper. Als ik uit de winkel kom zie ik dat er iets verderop een beeldentuin is met allemaal uit stenen gehouwen figuren. Daar ga ik natuurlijk ook even kijken. Er zijn mooie beelden bij, knap gedaan.

Hierna loop ik door naar de camper. Het is een wandeling van ruim vier kilometer geweest en dat is voor ons een hele tippel die we wel voelen in ons lijf. We gaan dus lekker uitrusten en een hapje eten koken. ‘s Avonds begint het zowaar een beetje te regenen. Het stelt niet veel voor, maar is wel heel welkom want het is overal kurkdroog hier. Morgen trekken we weer verder.