Langs de bekende plekjes.

Vandaag is het weer een mooie dag. Niets zo veranderlijk als het weer. We gaan een fietstochtje maken langs de bekende plekjes in Saint-Lunaire en Saint-Briac-sur-Mer. Sinds 1980 komen we minstens eens per jaar in dit gebied en we krijgen er nooit genoeg van. Jaren hebben we gedroomd over een huis hier, maar dat is er nooit van gekomen. In de afgelopen veertig jaar is er veel veranderd. Van een armoedig en slecht onderhouden deel van Bretagne is het een toeristische trekpleister geworden. Er worden nog steeds veel huizen bijgebouwd of gesloopt voor nieuwbouw. Een groot deel van het jaar staan die huizen leeg en de luiken zijn gesloten. In de koude wintermaanden is het hier een verlaten boel. 

We fietsen als eerste naar een uitzichtpunt tussen de twee stranden waar we vroeger veel naartoe zijn geweest. Het ene is groot en breed. Hier reden we met de auto naartoe met op het dak vastgebonden met een touw onze opblaasboot. Dat was in de tijd dat de kinderen nog klein waren en wij op camping Emeraude in Saint-Briac stonden. Vaak werd de boot gevuld met zeewater en dan kon er in gebadderd worden. Soms gingen we ermee de zee op.

Het andere veel kleinere strand noemden we “ons strandje” en daar gingen we later vaak naartoe toen de kinderen wat groter waren. Er is een grot en om op het strand te komen moet je een eind naar beneden klauteren. In die tijd stonden we op camping Longchamp in Saint Lunaire waar we nu ook staan. Deze camping ligt heel dicht bij de zee. 100 meter lopen en je bent er.

Ik maak een video van de kust als herinnering en om thuis nog eens te bekijken. Hij is opgeslagen onder Video’s. Het wandelpad is weer druk met lange afstand lopers. Op de camping komen elke dag wel lopers overnachten tegenwoordig. Dat herinner ik me van vroeger niet zo. We gaan weer verder en fietsen naar het pleintje bij het Postkantoor in Saint-Briac. Bij de bakker koop ik Croissants aux Amandes, de allerlekkerste croissants wat ons betreft. Die gaan mee in de fietstas. Wat hebben ze hier een kleurige toonbank met gebak.

We gaan op het terras zitten bij de patisserie en bestellen koffie met een heerlijke flan caramel. Even genieten op onze laatste dag hier. Op het pleintje is het altijd gezellig en zelfs op maandag zitten er mensen van diverse nationaliteiten op het terras. Duitsers, Engelsen, Ieren, Fransen en wij dus, Nederlanders.

Als we de koffie en flan op hebben gaan we verder. We fietsen door het dorpje naar de baai. Daar gaan we op een bankje zitten genieten van het altijd mooie uitzicht. In de verte ligt Cap Fréhel, daar zijn we deze reis niet geweest. Terug bij de camper eten we onze Croissants op.

Om drie uur ga ik nog even heerlijk zwemmen en bubbelen in het overdekte zwembad en daarna lekker lezen in het zonnetje bij de camper. Na het avondeten zetten we de fietsen op de camper en we ruimen de tafel en stoelen op. Op BVN kijken we naar de Dodenherdenking op de Dam. Om negen uur begint het te regenen. Maak niet uit, we hebben hier een hele mooie laatste dag gehad en morgen gaan we weer verder huiswaarts.