Utah Beach en omgeving.

Vlakbij onze camperplek staat een klein, oud kerkje. De klok slaat drie keer per dag. Om zeven uur ‘s morgens, twaalf uur ‘s middags en dan om zeven uur ‘s avonds weer. Nee dat klopt niet helemaal, hij loopt drie minuten achter en slaat steeds om drie minuten over. Vanmorgen ben ik er wakker van geworden.

Het heeft afgelopen nacht geregend en aan de lucht te zien gaat er nog wel meer regen komen. We willen vandaag op de fiets naar het echte Utah Beach. Toen we hier vorig jaar waren hebben we het museum bezocht dus dat gaan we nu niet weer doen. De omgeving van het museum is ook de moeite van het bezoeken waard en natuurlijk het strand. Vorig jaar regende het zo hevig dat we niet echt alles hebben bekeken en dat gaan we nu wel doen.

Eerst fietsen we naar het strand vlakbij de camperplek. Het is hoog water en er is niet veel strand over. Wel een mooie kust met duinen. Van de landing in 1944 is niets te zien hier.

Het terrein van het museum is vlakbij. Het is er weer heel erg druk. Je hoort allerlei nationaliteiten en er lopen ook groepen rond met een gids. Geert Jan gaat op de foto met een tank.

Er staan mooie levensechte beelden van hoe het geweest moet zijn. Hier zijn de Amerikanen geland en de meesten hebben het overleefd. Dat was anders dan op Omaha Beach waar 50% van de soldaten het bij de landing niet hebben overleefd.

We wandelen over het terrein en ik maak foto’s van de beelden en van het landingsvaartuig. Overal staan gedenktekens en het is gelukkig even droog dus nu kunnen we ze rustig lezen.

Als we uitgekeken zijn fietsen we via een andere route terug naar de camper. We komen langs het oude kerkje en als ik aan de deur rammel blijkt hij open te zijn. Het interieur is heel sober en donker. Er zijn alleen een paar gebrandschilderde raampjes waar wat licht door komt. Ik wandel nog even over het kleine kerkhof dat nog steeds gebruikt wordt zo te zien. Op een begraafplaats in Frankrijk kijk je je ogen uit. Overal op de graven staan beeldjes en ornamenten, heel anders dan bij ons.

Als we net terug zijn bij de camper en de fietsen er op zetten begint het weer te regenen. Gauw naar binnen. We blijven de rest van de middag binnen, lekker lezen. Ik kijk nog wel even bij het ezeltje, maar er staan nu alpaca’s zo te zien.

Vanavond weer kijken naar De Slimste Mens en We zijn er bijna. Via BVN kunnen we dat volgen.