Naar Mont Saint-Michel.

Het is vanmorgen weer een grote uittocht van de camperplek. Sommige camperaars staan eindeloos bij de sani om te lozen en water bij te vullen. Zo ook de camper die voor ons vertrekt. Als hij eindelijk richting slagboom rijdt gaat de slagboom niet open. Waarschijnlijk niet genoeg saldo op de kaart. Hij rijdt achteruit weg van de slagboom en wij komen er zonder problemen door. We willen naar de grote camperplek vlakbij de Mont Saint-Michel. Heel lang geleden, met onze eerste camper zijn we daar ook geweest, maar dat was op een andere camperplek. We hoeven niet heel ver te rijden en de route gaat vrijwel alleen over vierbaanswegen waar het vrij rustig is.

Bij Avranches komen we in een file terecht omdat de weg is afgesloten en we nog één baan hebben om over te rijden.

Verder gaat de reis vlot en om half twaalf komen we aan op de camperplek van Camping CAR-Park in Beauvoir. Een paar kilometer van de Mont. We vinden een mooie plek aan de rand van het terrein. Hier kunnen 180 campers staan en elke avond is het vol.

De Mont Saint-Michel is één van de grootste trekpleisters van Frankrijk en ieder jaar komen er miljoenen mensen vanuit de hele wereld naartoe. Na het eten van een paar croissantjes stappen we op de fiets richting de Mont. Het ziet er hier nu heel anders uit dan bij ons vorige bezoek. Er zijn nieuwe toegangspaden voor fietsers en voetgangers, je mag je fiets niet meer vlakbij parkeren en de grote parkeerplaatsen voor bussen en auto’s zijn nu veel verder weg. Ik vind het een behoorlijke verbetering.

We gaan Mont Saint-Michel niet echt bezoeken want het zijn allemaal trappen steil omhoog en dat hebben we al eens gedaan. Het gaat ons nu alleen om een paar mooie foto’s van dichtbij. We fietsen zo ver mogelijk door over de toegangsweg, maken foto’s en fietsen dan weer terug.

In het dorpje staan allemaal leuke koeien in allerlei kleuren en een paar moeten natuurlijk ook op de foto.

We fietsen nog een rondje door de omgeving en gaan nog even kijken bij de camperplek waar we lang geleden hebben gestaan. Hij is er nog en het geheel ziet er netjes uit. Via landweggetjes tussen het hoge mais fietsen we terug naar de camperplek.

Te voet gaan we nog even kijken bij een paar winkels die vlakbij zijn. Eentje is een winkel met streekproducten en daar maken ze de heerlijke caramelbonbons van Normandië. De oude machine voor de bereiding staat er nog en je kunt ook in de werkplaats kijken bij de bereiding.

Ik koop een potje Crème de Caramel en het smaakt heerlijk.

Vroeger was de Mont Saint-Michel ‘‘s avonds prachtig verlicht en we gaan natuurlijk kijken of het nog zo is. Nou dat valt tegen, er branden alleen wat lampjes hier en daar, maar de enorme verlichting van eerder is er niet meer. Jammer.