Een dagje Calais.

We hebben echt heerlijk geslapen afgelopen nacht. Het zal de zeelucht zijn. Deze zondag gaan we Calais verder verkennen. Rond half twaalf stappen we op de fiets. Vorig jaar hebben we ook rondgefietst in Calais, maar er is vast nog meer te zien.

Het is een redelijk grote stad met tegen de 70.000 inwoners. Ik denk niet dat ze de vele jonge vluchtelingen die hier nog steeds rondlopen daarbij meetellen. Ons eerste doel is de vuurtoren die we in de verte zien.

Het is vandaag een warme dag en we gaan het pad omhoog bij de vuurtoren niet op. We gaan linksaf en komen op een groot plein waar een besloten feestje is op een afgesloten deel. Hier zijn we vorig jaar niet geweest. Er staat een toren die op een oude vuurtoren lijkt. Het blijkt het oudste monument van Calais te zijn, de Tour du Guet uit de dertiende eeuw. Het is een wachttoren geweest en later inderdaad een vuurtoren. 

Op het plein staat ook een heel groot beeld van Charles de Gaulle en zijn vrouw. Ze zijn hier getrouwd in het stadhuis meen ik me te herinneren.

Natuurlijk gaan we ook nog even kijken bij het prachtige Hotel de Ville, het gemeentehuis met het prachtige belfort. Voor het gebouw staan de tuinen in volle bloei. Daar zijn ze in Frankrijk heel goed in. Overal zie je die prachtige bloementuinen en ze zijn keurig onderhouden.

We fietsen richting het strand om een patatje te eten. Onderweg komen we langs de plek waar de grote draak van Calais staat als hij niet over de boulevard wandelt.

Op de boulevard zijn het enorme wachtrijen bij de friettenten. Daar gaan we met deze warmte niet bij staan dus we fietsen terug de stad in en strijken neer op een terras bij een park. In het park staat al weer een heel groot beeld. Dit zijn, heel herkenbaar, Charles de Gaulle en Winston Churchill.

Bij deze friterie zijn geen rijen gelukkig. Ik bestel een kleine en een medium friet. En ook hier krijgen we enorme porties. Het bakje is klein, maar dat wordt op een stuk papier gezet en daar gaat een kolenschop friet op. Ik krijg mijn kleine bakje niet op en Geert Jan hoeft na zijn medium friet ook niet meer. We nemen wat over is mee naar het strand voor de altijd hongerige meeuwen.

Als we op een bankje de meeuwen voeren komt de grote draak weer uit zijn hol. We zitten er zo dichtbij dat we onze fietsen moeten verplaatsen. Het blijft indrukwekkend dat grote water- en vuurspuwende beest. En het is een attractie van formaat zowel letterlijk als figuurlijk. 

Na een laatste blik op het drukke strand rijden we terug naar onze camper. Het is weer een mooie dag geweest met prachtig weer.

’s Avonds kijken we naar de maansverduistering die hier best goed te zien is.