Naar de Opaalkust.

We worden vanmorgen vroeg wakker en dat is niet erg want we hebben een flinke tocht op het programma staan. Vandaag willen we naar Calais aan de Franse Opaalkust.  Een rit van 268 kilometer. Volgens onze navigatie hoeven we niet persé over Antwerpen en Gent. Er is ook een route door Zeeland waarbij je door twee tunnels komt waaronder de Scheldetunnel. Die route is maar een paar kilometer langer. Het grote voordeel is dat we dan niet door het altijd heel drukke Antwerpen en het ook altijd drukke Gent komen. We besluiten dat we die route gaan proberen.

Om half tien vertrekken we van de camping. Het is al druk op de weg, maar we rijden vlot door. Als we de splitsing Oostende voorbij zijn wordt het zelfs vrij rustig op de weg. We hebben dus een goede keuze gemaakt.

Om tien voor één komen we aan op de camperplek van Calais. Het is een plek van Camping-Car Park en er kunnen in totaal 102 campers staan. Als we aankomen zijn er nog 33 vrije plaatsen. We gaan op een plek aan een grasstrookje staan, niet te ver van de ingang. Vorig jaar zijn we hier eind augustus voor het eerst geweest en dat is goed bevallen. Het strand met de prachtige boulevard is hier vlakbij en daar is het altijd gezellig. Eerst eten we een broodje en gaat Geert Jan even rusten en daarna wandelen we naar het strand.

Het is zaterdag en het is prachtig weer dus dan is een uitje naar het strand natuurlijk geweldig en dat is te zien. Het is een drukte van belang op de brede boulevard. Er wordt ook in zee gezwommen en op het strand spelen ze volleybal. Er is een grote skatebaan en speeltoestellen, zitjes en ligbanken. Op zee varen de ferry’s naar Engeland en Ierland. We wandelen een stukje en dan gaan we op een bankje zitten genieten van alle reuring. Dan weer een stukje wandelen naar het volgende bankje. 

Zo lopen we de hele boulevard af. De busjes met de ijsverkopers staan er ook weer. Er staan lange rijen mensen te wachten tot ze aan de beurt zijn. De ijsjes zijn nog steeds onwaarschijnlijk groot en niet duur. Vorig jaar hebben we ons daar ook al over verbaasd. Natuurlijk gaan we ieder eentje kopen. Met dit warme weer kun je er haast niet tegen eten en het is een hele kunst om het ijsje zonder geknoei naar binnen te werken. Mij lukt het niet, maar gelukkig zijn hier op de boulevard kranen waar je je handen kunt wassen. Als we terug wandelen richting camperplek zien we in de verte de grote draak van Calais uit zijn verblijf komen. Hij is er dus nog steeds. Vorig jaar heb ik daar een video van gemaakt.

Terug bij de camper gaan we lekker buiten zitten. Er komen nog steeds campers binnen. De camperplek zal vanavond wel vol zijn.